Historia szkoły

Początki Szkoły Podstawowej w Kisielnicy sięgają lat 30. XX wieku. Trudno jest ustalić rok, w którym powstała szkoła. Istnieją wzmianki, że ostatni z dziedziców majątku Kisielnica, Bohdan Kisielnicki utworzył w okresie międzywojennym szkołę w Kisielnicy. Według relacji świadków szkoła istniała z pewnością w 1935 roku. Placówka miała charakter szkoły powszechnej (wiejskiej) o jednym nauczycielu. Pierwszym pedagogiem, który uczył w Kisielnicy cztery klasy, był pan Judziński.

1Na zdjęciu pan Judziński z uczniami Szkoły Podstawowej
w Kisielnicy, fot. z 1937 r., zbiory prywatne świadków.

Pierwsze lekcje odbywały się w wynajmowanej izbie u pana Borkowskiego. Po pewnym czasie szkołę przeniesiono do nowo wybudowanego domu państwa Malskich. Pod koniec lat 30. szkoła liczyła prawie stu uczniów. Zajęcia trwały około trzech godzin. Uczniowie uczyli się języka polskiego, rachunków. Odbywały się też lekcje śpiewu i religii. Pan Judziński jeszcze przed wojną został zastąpiony przez panią Janinę Gromadzką.

2

Dom państwa Borkowskich, źródło: Kronika Szkolna Szkoły
Podstawowej w Kisielnicy od 1945 roku do 1991 roku

Podczas wojny szkoła przestała funkcjonować. Uczniowie nie zostali jednak całkowicie pozbawieni kontaktu z nauką. W czasie wojny odbywało się tajne nauczanie, które wśród chłopców prowadził mieszkaniec Kisielnicy, pan Chrostowski.

3

Po wojnie szkoła na nowo zaczęła funkcjonować za sprawą pani Bończyk, która przed wojną uczyła w Cydzynie Nowym. Budynek tamtejszej szkoły został z powodu działań
wojennych bardzo zniszczony. Nauczycielka z pomocą rodziców uczniów z Kisielnicy zorganizowała szkołę w wynajętej izbie u pana Zygmunta Kozłowskiego.

W roku szkolnym 1946/47 szkoła rozwinęła się i stała się dwuklasową. Klasy II i IV uczyła pani Bończyk, a I i III pracująca w szkole od 17 września 1946 roku pani Zasępowa. Naukę w czterech klasach pobierało 114 uczniów3. W 1949 roku Szkołę Podstawową w Kisielnicy urządzono w budynku po Stacji Doświadczalnej Roślin, który od roku 1945 był remontowany po zniszczeniach wojennych. Mieszkańcy Kisielnicy pracowali społecznie, aby umożliwić funkcjonowanie szkoły w tym budynku.

4Szkoła Podstawowa w Kisielnicy, budynek po Stacji Doświadczalnej
Roślin w Kisielnicy i Elżbiecinie, źródło: Kronika Szkolna…

Trudne warunki pracy w Szkole Podstawowej w Kisielnicystopniowo się polepszały. Około 1950 roku została wyposażona w komplet ławek i kałamarzy. Zakupiono mapy i obrazy. Lokal szkolny pobielono, a w oknach zawisły firanki z bibułki. Powiększył się zasób podręczników. Uczniowie mieli możliwość korzystania z biblioteki, która liczyła 47 książek, zakupionych z dochodów Spółdzielni Uczniowskiej. Placówka rozpoczęła prenumeratę pism: „Świerszczyk”, „Iskierki” i „Płomyczek”.

Dyrektorem Stacji Doświadczalnej Roślin, w której budynku mieściła się po wojnie szkoła, był inż. Józef Machalica. Pochodził ze Śląska, a jego żona Maria z Białegostoku.
Państwo Machalicowie prowadzili prócz plantacji roślin hodowlę kur zarodowych. Józef Machalica, bardzo ceniony przez mieszkańców Kisielnicy, zginął podczas II wojny światowej w Brześciu nad Bugiem.

5inż. Józef Machalica, dyrektor Stacji
Doświadczalnej Roślin w Kisielnicy i Elżbiecinie,
zbiory prywatne świadków.

6Maria Machalica, zbiory prywatne
świadków

7

Stacja Doświadczalna Roślin w Kisielnicy, za zdjęciu widoczni państwo Machalicowie,
zbiory prywatne świadków.

8Zbiór kwiatów dziewanny, 15 lipca 1938 roku,
zbiory prywatne świadków.

9Stacja Doświadczalna Roślin w Kisielnicy, 15 lipca 1935 roku, zbiory prywatne świadków.

 W latach 40. XX wieku działało w szkole Koło Polskiego Czerwonego Krzyża. Prowadziła je pani Zasępowa. Jego członkowie dokarmiali zimą ptaki, sadzili drzewka, organizowali konkursy czystości, a także każdego dnia prowadzili zajęcia gimnastyczne. W roku szkolnym 1946/1947 koło PCK miało jeszcze możliwość zorganizowania jasełek, dzięki którym zebrano 900 zł z przeznaczeniem na zakup książek do biblioteki szkolnej. W kolejnych latach organizowanie jasełek nie było możliwe ze względu na nasilającą się walkę władz państwowych z Kościołem.

10W 1950 roku został zorganizowany w Szkole Podstawowej w Kisielnicy kurs uzupełniający dla dorosłych, którzy z powodu zawirowań II wojny światowej nie mogli ukończyć szkoły. Uczestniczyło w nim około 20 osób. Kurs trwał około sześciu miesięcy, a zorganizowała go jedna z pracujących wówczas nauczycielek, Teodozja Rydzewska. W latach 40. XX wieku w szkole prócz pani Rydzewskiej pracowali pani Bończyk i Maciej Szyld, pan Długołęcki, Józef Łuczakowski, Maria Kamińska, pani Niedźwieckiej, państwo Barbara i Zenon Wlazlak.

Szkoła Podstawowa w Kisielnicy w latach 50. XX wieku

Po II wojnie światowej kierownikiem Szkoły Podstawowej w Kisielnicy był pan Jankowski6. W 1955 roku jego miejsce zajął Feliks Sawicki, którego z kolei zastąpił w 1958
roku Mieczysław Cieniewicz. W roku szkolnym 1958/1959 szkoła była siedmioklasową, ponieważ naukę pobierało w niej 108 uczniów, na których zgodnie z ustaleniami władz szkolnych przypadało pięcioro nauczycieli.

W skład rady pedagogicznej wchodzili zatem: Mieczysław Cieniewicz, Irena Cieniewicz, Joanna Kurkiewicz, Krystyna Wojewoda i Zofia Sokołowska. W 1959 roku na miejsce pań Kurkiewicz i Wojewody przybyły panie Sylwia Frankowska (później Wiśniewska) oraz Eugenia Lis (później Szablak). W szkole od początku lat 50. istniała drużyna harcerska prowadzona przez Joannę Kurkiewicz, którą w 1959 roku zastąpiła Eugenia Lis.

11Uczniowie porządkują szkolne grządki, źródło: Kronika Szkola

Szkolna drużyna harcerska organizowała biwaki, ogniska, obozy, zajęcia i gry terenowe. Szczególnie zapadły w pamięci uczniów harcerskie ogniska i wieczorki poświęcone między innymi Marii Konopnickiej, Elizie Orzeszkowej, Międzynarodowemu Dniowi Kobiet czy Dniom Oświaty, Książki i Prasy.

W 1964 roku harcerze zorganizowali wieczornicę poświęconą Dniowi Wojska Polskiego. Do lat 80. drużyna organizowała święto pieczonego ziemniaka. Harcerze uczestnicząc w akcji „Powódź” w 1982 zebrali 4700 zł, które przekazano powodzianom. W lutym 1966 roku do harcerzy dołączyły zuchy.

12Budowa świetlicy szkolnej, źródło: Kronika Szkolna

Zaliczano do nich uczniów klas młodszych, a opiekowała się nimi Sylwia Wiśniewska. W 1982 roku drużyny harcerska i zuchowa wzięły udział w Festiwalu Piosenki Harcerskiej. Zuchy zajęły wówczas zaszczytne II miejsce.

Władze zezwalały na działalność w szkołach kół Polskiego Czerwonego Krzyża. Od roku szkolnego 1958/1959 opiekunem szkolnego koła Polskiego Czerwonego Krzyża była Zofia Sokołowska. Pod jej opieką uczniowie organizowali konkursy czystości, dokarmiali ptaki, dbali o estetyczny wygląd budynku i obejścia szkolnego.

13Uczniowie Szkoły Podstawowej w Kisielnicy na pochodzie poświęconym Dniom Książki i Prasy, źródło: Kronika Szkolna…

W latach 70. koło PCK organizowało szkolenia w zakresie ratownictwa. Członkowie koła opiekowali się też osobami starszymi, przynosząc wodę, węgiel i drewno, robiąc też zakupy. W latach 80. szkolne koło PCK pod opieką BarbaryChanc organizowało kurs ratowników medyczno-sanitarnych.

14Porządkowanie obejścia szkolnego, źródło: Kronika Szkolna

Szkoła Podstawowa w Kisielnicy w latach 60. XX wieku

W latach 60. XX wieku kierownikiem Szkoły Podstawowej w Kisielnicy był Mieczysław Cieniewicz (pełnił funkcję od 1958/1959 roku do 1970/1971). Do stałego składu rady pedagogicznej należały panie: Zofia Sokołowska, Sylwia Wiśniewska, Eugenia Szablak, Irena Cieniewicz, Halina Gierłowska i Zofia Jankowska. W roku szkolnym 960/1961 naukę w szkole pobierało 105 uczniów.

W styczniu 1961 roku VII Plenum KC PZPR uchwaliło główne kierunki nowej reformy szkolnictwa. Postanowiono wprowadzić ośmioletnią powszechną szkołę podstawową, co miało rozładować programy nauczania oraz lepiej przygotować kandydatów do szkół średnich13. Szkoła Podstawowa w Kisielnicy do roku szkolnego 1965/1966 była jeszcze siedmioklasową. Pierwsze dziewięcioro ósmoklasistów opuściło mury szkoły w czerwcu 1967 roku.

15

Uczniowie pierwszej w historii szkoły klasy ósmej z wychowawcą, panem Mieczysławem Cieniewiczem, 1966 r., źródło: Kronika Szkolna

16

Mieczysław Cieniewicz, kierownik Szkoły Podstawowej w Kisielnicy w latach 1958- 1971, źródło: Kronika Szkolna

17W prawym dolnym rogu państwo Irena i Mieczysław Cieniewicz. Na dole stoi pani Sylwia Wiśniewska, źródło: Kronika Szkolna

19Uczniowie i nauczyciele Szkoły Podstawowej w Kisielnicy, 1963 r., źródło: Kronika Szkolna

20

Mieczysław Cieniewicz z uczniami klas VI i VII, 1964 r., źródło: Kronika Szkolna

Na początku dekady przeprowadzono remont budynku szkolnego. Wymieniono drzwi, otwory okienne, dokonano reparacji podłogi, tynków i dachu. Przebudowano wszystkie piece i pomalowano ściany.

W latach 60. uczniowie starszych klas pracowali społecznie w Państwowym Gospodarstwie Rolnym (PGR) Marianowo utworzonym w 1950 r. Uczestniczyli w wykopkach ziemniaków, zbiorach owoców, sadzeniu drzew. W roku szkolnym 1963/1964 dzieci zbierały pestki od śliw i żołędzie, a za otrzymane za nie pieniądze wybudowano ogrodzenie wokół szkoły.

21Uczniowie pomagają w wykopkach w PGR Marianowo, źródło: Kronika Szkolna

22Uczniowie przy zbiorze owoców w PGR Marianowo, źródło: Kronika Szkolna

W latach 60. powstał zespół artystyczny, do którego należeli starsi uczniowie. Na początku działalności młodzi artyści dawali występy w sąsiednich szkołach na terenie
gminy Piątnica, między innymi w Dobrzyjałowie i Rakowie. W ten sposób zespół zbierał fundusze, które przeznaczane były na rozbudowę biblioteki szkolnej.

23Zespół artystyczny ze Szkoły Podstawowej w Kisielnicy; Kronika Szkolna

Wieloletnim opiekunem zespołu była Eugenia Szablak. Artyści przygotowali wiązankę tańców kurpiowskich, za które w 1966 roku w eliminacjach powiatowych otrzymali II miejsce. Nagrodą były 4 tysiące złotych, za które zakupiono stroje dla zespołu. Członkinie Kółka Artystycznego ze swym programem wiązanek kurpiowskich w 1968 roku zajęły I miejsce w eliminacjach powiatowych. W nagrodę tym razem zespół otrzymał magnetofon. Z kolei w 1969 roku zespół artystyczny wygrał akordeon, który przetrwał do dziś.

Prowadzono Szkolną Kasę Oszczędności (SKO). Zbierane fundusze przeznaczano na różnorodne wycieczki. W roku szkolnym 1964/65 uczniowie zaoszczędzili 7677 złotych, za które zorganizowano wycieczkę do Warszawy. Wychowankowie Szkoły Podstawowej w Kisielnicy mieli też możliwość uczestniczenia w kolejnych latach w wycieczkach do Łomży, Białowieży, Augustowa i Kętrzyna.

24

Uczniowie Szkoły Podstawowej w Kisielnicy, zbiory prywatne świadka

25Szkoła Podstawowa w Kisielnicy, klasa I, 1960 r., zbiory prywatne świadka

Szkoła Podstawowa w Kisielnicy w latach 70. XX wieku

Na lata 70. w Szkole Podstawowej w Kisielnicy przypada trzykrotna zmiana kierownika szkoły. W 1971 roku odszedł Mieczysław Cieniewicz. Zastąpił go Edward Prostek, który od roku szkolnego 1972/1973 był dyrektorem w Szkole Zbiorczej w Rogienicach Wielkich. Szkoła Podstawowa w Kisielnicy została punktem filialnym Szkoły Zbiorczej w Rogienicach Wielkich w roku szkolnym 1973/1974. W 1972 roku dyrektorem Szkoły Podstawowej w Kisielnicy została Jadwiga Bargłowska (później Mierzejewska), którą w latach 1978-1980 zastępowała Zofia Jankowska. Do stałego składu rady pedagogicznej należeli: Zofia Jankowska, Sylwia Wiśniewska, Eugenia Szablak (do 1974 roku), Róża Downar, Teresa Niklewicz, Lucyna Śliwecka, Janusz Bargłowski, Zofia Kordas, Helena Prostek, Janusz Zdziemborski, Bożena Giedrojć.

Na początku dekady powstały klasopracownie: języka polskiego, języka rosyjskiego, biologiczna, geograficzna, fizyko-chemiczna, zajęć praktyczno-technicznych, a pod koniec lat 70. budynek szkolny był po raz drugi poważnie remontowany. Przestawiono lub poprawiono piece, założono instalację elektryczną w klasach, podłogi wybito pilśnią i wykładziną, pomalowano ściany.

W latach 70. powstała Spółdzielnia Uczniowska „Wiewiórka”, która prowadziła działalność kulturalno-oświatową oraz sklepik, zajmowała się również naprawą sprzętu
szkolnego. Członkowie spółdzielni wykonywali także proste prace naukowe, brali udział w pracach społecznych na rzecz szkoły i środowiska, takich jak sadzenie lasu, opieka nad kwiatami, porządkowanie terenu wokół szkoły, pielęgnowanie grządek szkolnych. Sklepik prowadzony przez Spółdzielnię Uczniowską zaopatrywał uczniów nie tylko w słodycze, ale też w różnorodne artykuły szkolne. Od 1972 do 1981 roku spółdzielnia organizowała akcję „Szklanka gorącego mleka”. Lucyna Śliwecka założyła Koło Żywego Słowa, które przygotowywało program artystyczny na różne uroczystości szkolne. Uczniowie pod opieką Janusza Zdziemborskiego odnosili sukcesy w sporcie. Wielokrotnie zajmowali miejsca na podium. Członkowie Szkolnego Klubu Sportowego (SKS) zdobyli medale na Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w roku szkolnym 1976/1977. Podopieczni pana Zdziemborskiego przywieźli też złote medale z V Łomżyńskiej Olimpiady Młodzieży zorganizowanej w 1979/1980 roku.
Czterdzieści pięć lat istnienia Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej to czas politycznej indoktrynacji w szkołach. Władze polityczno-partyjne wykorzystywały placówki oświatowej do propagowania ideologii komunistycznej, swojego programu społeczno-politycznego i gospodarczego. Praca dydaktyczno-wychowawcza niejednokrotnie była częścią propagandy ideowo-politycznej komunistów. Szkoły zostały zobowiązane do obchodzenia świąt. Polecono uroczyście świętować 1 maja. Młodzież szkolna musiała uczestniczyć w pochodach i akademiach, podczas których nauczyciele mieli obowiązek podkreślania roli mas ludowych w Polsce. Wśród „obowiązkowych świąt” znalazły się też: Dzień Zwycięstwa, Tydzień Ziem Zachodnich, rocznica bitwy pod Lenino, święto państwowe w Jugosławii, rocznica powstania Armii Czerwonej, rocznica śmierci gen. Świerczewskiego, rocznica podpisania polskoradzieckiego układu o przyjaźni, Miesiąc Pogłębiania Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, Międzynarodowy Dzień Kobiet. W latach 1953-1955 obchodzono w szkołach około 40 różnych świąt i rocznic. W latach 70. szczególnie eksponowano takie święta jak: rocznicę Wielkiej Socjalistycznej Rewolucji Październikowej, rocznicę wybuchu i zakończenia II wojny światowej, 22 lipca czy Dzień Wojska Polskiego. Świętu Niepodległości nadano nowy charakter. Szkolne akademie musiały nawiązywać do pokonania Niemiec.

Szczególnie uroczyście obchodzono w szkołach tzw. okrągłe rocznice typu trzydziestolecie powstania PRL czy trzydziestopięciolecie utworzenia Ludowego Wojska Polskiego20. Wprowadzono do szkół nauczanie języka rosyjskiego oraz ideologicznie nacechowaną naukę o Polsce i świecie współczesnym. Młodzież miała być wychowywana w poczuciu szczególnego poszanowania dla pracy, traktowanej jako zaszczyt. Szkoły miały za zadanie ukształtować młodych ludzi na „współczesnych budowniczych socjalizmu”, których osobowość charakteryzował socjalistyczny patriotyzm, afirmacja socjalizmu, wrażliwość społeczna oraz znajomość marksizmu-leninizmu. Podstawą wychowania młodego społeczeństwa miało być nade wszystko wychowanie przez pracę – dla pracy.

Szkoła Podstawowa w Kisielnicy nie była wolna od politycznej indoktrynacji. Każdego roku odbywały się uroczystości rocznicowe o charakterze ideologicznym. W kronice szkolnej odnajdujemy informacje o corocznych uroczystych akademiach poświęconych rocznicom rewolucji październikowej, świętu 1 maja czy Międzynarodowemu Dniowi Kobiet. W marcu 1964 roku w szkole zorganizowano wystawę z okazji 20-lecia osiągnięć Polski Ludowej, a w październiku tegoż roku drużyna harcerska zorganizowała wieczornicę poświęconą Dniowi Wojska Polskiego. W roku szkolnym 1977/78 szkoła uroczyście obchodziła 60. rocznicę Wielkiej Socjalistycznej Rewolucji Październikowej oraz setną rocznicę urodzin Feliksa Dzierżyńskiego. Odbyły się klasowe konkursy czytania prozy radzieckiej, oglądano filmy związane z rewolucją październikową (m. in. „Opowieści o Leninie”), 7 listopada urządzono akademię poświęconą rewolucji październikowej, zorganizowano szkolny konkurs „Polacy w rewolucji październikowej”.

W dniach 11-15 lutego 1980 roku odbył się VIII Zjazd PZPR, któremu poświęcono wiele uwagi podczas zajęć szkolnych. Zorganizowano konkurs na najlepszą gazetkę klasową poświęconą obradom zjazdu. Każdego dnia na tablicy ogłoszeń były umieszczane najświeższe informacje dotyczące zjazdu oraz przeznaczonego mu programu radiowego i telewizyjnego.

26Pani Zofia Jankowska z uczniami klasy I, 1972 r. , źródło: Kronika Szkolna

27Pani Helena Prostek z uczniami klasy II, źródło: Kronika Szkolna

28Pani Helena Prostek z uczniami klasy III, 1972 r. , źródło: Kronika Szkolna…

29Uczniowie klasy IV wraz z panem Aleksandrem Bargłowskim i panią Zofią Kordas, 1972 r., źródło: Kronika Szkolna

30Pan Józef Burzymowski z klasa VII a, 1974 r. , źródło: Kronika Szkolna

31Uczniowie klasy VIII wraz z nauczycielami Szkoły Podstawowej w Kisielnicy, panią dyrektor Jadwigą Mierzejewską, paniami: Heleną Prostek, Różą Downar, Teresą Niklewicz, Sylwią Wiśniewską, panami Józefem Burzymowskim i Januszem Zdziemborskim, 1974 r. , źródło: Kronika Szkolna

32Lekcje z paniami Sylwią Wiśniewską (po lewej) i Heleną Prostek, źródło: Kronika Szkolna

Szkoła Podstawowa w Kisielnicy w latach 80. XX wieku
W latach 80. XX wieku dyrektorem Szkoły Podstawowej w Kisielnicy była Danuta Bargłowska, która początkowo zastąpiła przebywającą na urlopie Jadwigę Mierzejewską.Kierowanie szkołą dla pani Danuty Bargłowskiej nie było łatwym zadaniem. Już w 1981 roku musiała zmierzyć się z wymianą dachu budynku szkolnego. W 1985 roku z powodu pękających stropów i nieefektywnych dotychczasowych remontów decyzją władz gminnych oraz przedstawicieli rady rodziców rozpoczęto kapitalny remont budynku szkolnego. Przedsięwzięcie to przysporzyło wielu trudności. Stary budynek po Stacji Doświadczalnej Roślin należało wyburzyć oraz wybudować w innym miejscu nowy budynek szkolny. Szkoła przez pięć lat funkcjonowała w bardzo trudnych warunkach lokalowych. Uczniowie klas 0-3 przez trzy lata uczyli się w domu Zygmunta Kozłowskiego (ówczesnego sołtysa wsi). W 1988 roku wynajęto trzy pomieszczania w domu państwa Sobczyńskich. Lekcje klas starszych od września 1985 roku odbywały się w budynku punktu filialnego23 w Budach Czarnockich. Pracowano w systemie dwuzmianowym z sześciodniowym tygodniem pracy, dysponując czterema izbami na dziewięć oddziałów. Pokój nauczycielski i kancelaria szkolna znajdowały się w wydzielonej nieogrzewanej części korytarza. Niektóre zajęcia odbywały się na holu.
Mimo bardzo trudnych warunków pracy nauczyciele dokładali wszelkich starań, aby uczniowie nie odczuwali braku budynku szkolnego. Szkoła osiągała sukcesy
w konkursach i olimpiadach przedmiotowych oraz w zawodach sportowych (nie dysponując ani boiskiem, ani salą gimnastyczną). 15 listopada 1986 roku Szkolny Związek Sportowy przyznał Szkole Podstawowej w Kisielnicy wyróżnienie za upowszechnianie kultury fizycznej w roku szkolnym 1985/1986. Sportowcy ze Szkoły Podstawowej w Kisielnicy w roku szkolnym 1987/1988 uczestniczyli w XIII Łomżyńskiej Olimpiadzie Młodzieży Szkolnej, na której zajęli miejsca na podium.

33

Wyróżnienie za upowszechnianie kultury fizycznej w roku szkolnym 1985/1986, źródło: Kronika Szkolna

W kolejnych latach nauka prowadzona była w bardzo trudnych warunkach lokalowych, a uczniowie, nauczyciele i mieszkańcy wsi Kisielnica i Budy Czarnockie dokładali wszelkich starań, aby jak najszybciej ukończyć kapitalny remont szkoły. Rozbiórkę budynku po Stacji Doświadczalnej Roślin rozpoczęto w środę 23 października 1985 roku. Tylko w roku szkolnym 1985/1986 uczniowie i nauczyciele przepracowali w czynie społecznym około 200 godzin przy rozbiórce budynku szkolnego (wartość pracy oszacowano na sumę około 50 tysięcy złotych). Uczniowie naprawiali sprzęt szkolny, porządkowali obejście wokół szkoły. Stary budynek Szkoły Podstawowej w Kisielnicy został rozebrany w czynie społecznym przez mieszkańców Kisielnicy, Bud Czarnockich, Cydzyna Nowego i Cydzyna Starego. Do tego celu został powołany Społeczny Komitet Rozbiórki Szkoły. Część materiałów pochodzących z rozbiórki przekazano Zespołowi Ekonomiczno- Administracyjnemu Szkół Gminy w Piątnicy oraz Szkole Podstawowej w Żelechach. Materiały pozostałe po rozbiórce budynku nadające się do wykorzystania przy budowie nowego budynku na czas remontu kapitalnego znajdowały się na posesjach mieszkańców Kisielnicy. Cegły pochodzące z rozbiórki starego budynku w całości zostały wykorzystane do budowy nowego budynku.

Nauczyciele i rodzice pracujący przy budowie Szkoły Podstawowej w Kisielnicy, źródło: Kronika Szkolna

35

Powstający obecny budynek Szkoły Podstawowej w Kisielnicy, źródło: Kronika Szkolna

Po przeprowadzeniu wizji lokalnej Komisja Rozbiórki Szkoły zmieniła lokalizację budynku szkoły z powodu zagrzybionych fundamentów oraz niemożliwości posadowienia nowych ław na pozostałościach starych fundamentów. Fundusze na budowę nowego budynku szkolnego pochodziły między innymi z dobrowolnych wpłat mieszkańców wsi Kisielnica, Budy Czarnockie, Cydzyn Nowy, Cydzyn Stary.

 

Mieszkańcy tych miejscowości dostarczali żwir i kamienie potrzebne do budowy. Użyczali sprzętu niezbędnego przy pracach budowlanych31. Również Bank Spółdzielczy
w Piątnicy wspierał finansowo budowę Szkoły Podstawowej w Kisielnicy. Przekazano szkole fundusze na: rozbudowę szkoły, wyposażenie w pomoce naukowe i sprzęt sportowy,działalność ZHP.Budowę nowego budynku szkolnego zakończono w innych warunkach polityczno-gospodarczych. Po 1989 r. w czasie przemian szkoły zostały uwolnione od bezpośredniego wpływu partii politycznych na proces wychowania i nauczania. Otrzymały wolny wybór w sprawach pomocy naukowych, autonomię w zakresie świąt, uroczystości, zwyczajów, rodzice uzyskali większy wpływ na funkcjonowanie szkoły.

36Bankowy dowód wpłaty dobrowolnych składek mieszkańców wsi na budowę Szkoły Podstawowej w Kisielnicy

Wprowadzono do szkół nowe programy nauczania języka polskiego, historii i innych przedmiotów, co spowodowało wydanie nowych podręczników. Obecny budynek Szkoły Podstawowej w Kisielnicy oddano do użytku w lipcu 1991 roku. Nauczyciele i uczniowie brali udział w urządzaniu nowej placówki34. Powstały cztery klasopracownie, gabinet dyrektora i pokój nauczycielski. Zakupiono półki do biblioteki, krzesła, stoliki, kolorowy telewizor, odtwarzacz, zestaw dyskotekowy, dwa radia, zasłony, firany, karnisze, zabawki do przedszkola, dwa dywany, wykładzinę dywanową. Nie obyło się jednak bez kłopotów finansowych. Ze względów oszczędnościowych nie zakupiono lamperii. Nowy budynek nie był też niestety wolny od usterek.Z chwilą oddania nowego budynku szkolnego do użytku dyrektor Danuta Bargłowska złożyła rezygnację z zajmowanego stanowiska. Zastąpił ją Wieńczysław Targ, który był dyrektorem Szkoły Podstawowej w Kisielnicy do maja 2008 roku.

37Oddział przedszkolny z panią Zofią Dąbkowską, 1982 r., źródło: Kronika Szkolna

38Klasa I z panią Barbarą Chanc, 1982 r. , źródło: Kronika Szkolna

39

Klasa III z panią Ireną Szatkowską, 1982 r. , źródło: Kronika Szkolna

40Klasa VI z panią Henryką Święcką, 1982 r. , źródło: Kronika Szkolna

41

Klasa VII z panią Lucyną Święcką, 1982 r. , źródło: Kronika Szkolna

42

Klasa VIII z radą pedagogiczną, 1982 r. , źródło: Kronika Szkolna

Początek XXI wieku w Szkole Podstawowej w Kisielnicy

Obecnie dyrektorem szkoły jest pani Ewa Ćmielewska. Naukę w roku szkolnym 2014/2015 pobiera 75 uczniów. W 2004 roku placówka uzyskała tytuł „Szkoły z klasą”, który nadawany jest przez Centrum Edukacji Obywatelskiej i „Gazetę Wyborczą” szkołom promującym zasady wspierające nowoczesną i efektywną naukę, oddziałującym na poprawę kultury wychowawczej oraz współpracującym ze środowiskiem lokalnym. Placówka odnosi liczne sukcesy sportowe, mimo że nadal nie dysponuje salą gimnastyczną. Uczniowie chętnie biorą udział w konkursach i olimpiadach przedmiotowych, często z dużym powodzeniem. W 2011 roku planowano zamknąć szkołę, ale decyzją władz gminnych po licznych interwencjach dyrekcji szkoły, rodziców, nauczycieli i mieszkańców wsi Kisielnica, Murawy, Cydzyn Nowy, Cydzyn Stary i Budy Czarnockie pozostawiono placówkę.

43Dyrektor szkoły Ewa Ćmielewska (z lewej) z radością przyjęła decyzję wójta gminy Piątnica, Edwarda Łady, o odstąpieniu od likwidacji Szkoły Podstawowej w Kisielnicy, 2011 r., źródło: http://www.wspolczesna.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20110125/REG20/755465088